Blog

Waardering, generatieve energie en de betekenis daarvan voor de zorg of liever de gemeenschap … – mag de menselijkheid meer de maat worden? –

Posted by on 08-01-2015 in Inspiratie, slider homepagina, Waarderend onderzoek | 0 comments

Waardering, generatieve energie en de betekenis daarvan voor de zorg of liever de gemeenschap … – mag de menselijkheid meer de maat worden? –

Elke keer als ik zelf bezig ben met opleidingsgenoten in het waarderend onderzoekende (appreciative inquiry) gedachtengoed wordt ik zo enthousiast over de generatieve kracht, en voel ik van binnen dat ik daar nog meer mee moet doen. Zou het niet mooi zijn als ik iets kan bijdragen aan het menselijker worden van de maatschappij? Groot gedacht? Nee, kan al heel klein beginnen, dan bereik je tenminste iets, zeggen we dan steeds. Maar idealistisch is het wel, maar dat mag misschien wel, toch?

Als mensen meer overtuigd raken van dat ze iets kunnen, dat ze iets waard zijn, dat ze gezien worden, dat ze hulp mogen vragen, dat ze zelfs hulp krijgen als ze het niet vragen (maar er wel voor open staan) … Valt er dan niet heel veel gedoe en sores weg? Maar nog mooier, komt er dan niet een totaal onbenutte potentie boven?

Ik zou graag mensen bij elkaar brengen die hun ego en hun organisatie en functie thuis laten. Die gewoon nieuwsgierig zijn naar wat we met elkaar kunnen betekenen. In mijn droom vormen die mensen daarna een dragend netwerk, eventueel weer vanuit hun functie, maar wel een netwerk waarin niet geconcurreerd wordt, maar samen gezocht wordt naar mogelijkheden voor waarde creatie. Als we niet meer denken in schaarste maar in overvloed dan moet dit mogelijk zijn. Zo zouden we bijvoorbeeld als concurrerende praktijken toch ons ook mede verantwoordelijk kunnen voelen voor kwaliteit van de ander, maar ook voor het kunnen overleven. Samen het verschil maken … samen de maatschappij dragen. Dit netwerk krimpt en groeit naar mate de tijd vordert en is niet georganiseerd.

Maar zit je dan niet op de stoel van de beleidsmakers, van de gemeente? Ja misschien wel, maar misschien is die stoel ook wel niet zo essentieel. Mogelijk de persoon die op stoel zit wel! We hebben in onze maatschappij zoveel “weggeorganiseerd” dat je al behoorlijk wat expertise moet meebrengen om de spelregels goed genoeg te kennen om te mogen meedoen. Zoals onze gemeente zelf ook aangeeft zijn sommige regels functioneel, maar zijn er ook vele regels die meer hinderen dan helpen.

In mijn gedroomde spel mag iedereen meedoen en maken we samen de regels en passen die weer aan als we dat nodig vinden. We genieten regelmatig van het ontdekken van wat er net buiten de grenzen ligt, en soms voelen we ons weer even veilig binnen onze eigen regels. We creëren van alles wat er niet was, of eigenlijk wat er niet leek te zijn omdat het niet binnen een organisatie paste.

Het laten ontstaan van een generatieve energie is voor mij een ontzettend mooi proces. Ik vertrouw er blind op dat er iets moois ontstaat. Maar hoe verkoop je dat nu aan mensen die die ervaring missen? Ik vergelijk het graag met mijn ervaring in sportteams. Mijn mooiste ervaringen waren niet alleen met topteams die kampioen werden. Ik heb ook met veel plezier teams gecoacht waarbij het winnen van de eerste wedstrijd in het seizoen de euforie van het winnen gaf. Die teams hebben in die wedstrijden consequent samen het beste uit elkaar gehaald. Zo ziet mijn gedroomde sessie er ook uit. Mensen met meer en minder talent, met meer en minder energie, met meer en minder intelligentie, met meer en minder ego, die samen het beste uit de gehele groep halen. En ook nog ten bate van mensen die er (nog) niet bij zijn!

Dat is waar ik aan wil bijdragen. Iedereen die meer wil weten hierover nodig ik van harte uit om te reageren.

Appreciative Inquiry – wat is dat?

Posted by on 07-10-2013 in Organisatiecoaching, slider homepagina | Reacties uitgeschakeld voor Appreciative Inquiry – wat is dat?

Appreciative Inquiry – wat is dat?

Letterlijk vertaald is het waarderend onderzoek. Een veranderfilosofie afkomstig uit de positieve psychologie en door ontwikkeld met name in Case Western University in Cleveland. Ik heb hier intensief kennis mee gemaakt tijdens mijn opleiding Consultancy in Groepen en Organisaties, een leergang die jaarlijks wordt georganiseerd door de universiteiten van Leuven en Hasselt en waarbij een bezoek aan Case Western een vast  onderdeel is. (meer…)

Waardering als bezuinigingsmodel

Posted by on 06-09-2013 in Inspiratie | Reacties uitgeschakeld voor Waardering als bezuinigingsmodel

Waardering als bezuinigingsmodel

Al pratend over de waarde van informatie moest ik ineens denken aan de waarde van waardering. En dan nu eens niet aan de zachte kant, maar de harde waarde in euro’s. Om dit verhaal wel waarderend en positief te houden (stokpaardje van de appreciative inquiry fan) moet ik toch eerst even de keerzijde belichten. Via het belichten van de keerzijde komen namelijk de onbegrensde mogelijkheden vanzelf boven drijven. (meer…)

Management by lummeling around

Posted by on 06-09-2013 in Inspiratie | Reacties uitgeschakeld voor Management by lummeling around

Management by lummeling around

De titel zal niet meteen bij iedereen tot een helder inzicht leiden waar deze blog over gaat. Dus daar begin ik maar even mee. Ik houd normaal niet zo van al die Engelse termen. Ik heb er nu voor gekozen omdat ik het wil hebben over de vastzittende mentale modellen over management en over allerlei loze terminologie die daarbij hoort. Ik schaam me soms wel eens dat ik bij het management hoor. In de Rijnlandse retoriek is de manager minderwaardig aan de vakmensen, als hij al niet compleet overbodig is. In deze blog wil ik twee zaken uitlichten, allereerst wat in mijn ogen de essentie van het managen (namelijk lummelen) en daarnaast dat dat niet eenvoudig is en we ook managen als vakgebied moeten gaan zien.

Cijfers, marktwerking, dashboard, financiën, lean, kwaliteitsbeleid en allerlei organisatie- of sector gebonden grote programma’s, in de zorg bijvoorbeeld voor patiëntveiligheid, allemaal zaken die stereotype horen bij het management. De werkvloer begrijpt het niet, ziet het niet, en de bedrijfsbureaus en kwaliteitsafdelingen die zouden moeten ondersteunen, maken het nodeloos ingewikkeld en voorzien daarmee structureel in hun boterham. Hoe hoger in de boom je zit als manager, hoe meer je het spel van cijfers, papieren plannen en politiek tot kunst moet verheffen. We praten dan al lang niet meer over het primaire proces, de eigenlijke missie van de organisatie en al helemaal niet meer over de vakmensen die het werk doen. Dat zijn toch details? (meer…)